سوره مؤمنون (۲۳)

مكى و شامل يكصد و هجده آيه

به‏نام خداوند بخشنده مهربان


افراد باايمان موفق و رستگار شده‏اند.(۱)

افراد باايمانى كه در نمازشان متواضع هستند.(۲)

و از كار بيهوده روگردان هستند.(۳)

و زكات مى‏دهند.(۴)

و عفت خود را حفظ مى‏كنند.(۵)

مگر از همسرها و كنيزانشان، چنين افرادى مورد سرزنش نيستند.(۶)

كسانى‏كه دنبال غير از آن بروند تجاوزكار هستند.(۷)

افرادى كه امانت و عهد خود را مراعات مى‏كنند.(۸)

و مواظب نمازشان هستند.(۹)

آن‏ها وارث بهشت هستند.(۱۰)

بهشت را به ارث مى‏برند و هميشه در آن هستند.(۱۱)

ما انسان را از شيره گِل خلق كرديم.(۱۲)

بعد او را به صورت نطفه‏اى در رحم قرار داديم.(۱۳)

بعد نطفه را به صورت علقه (به شکل زالو)درآورديم و علقه را مضغه (مثل گوشت جويده) ساختيم و از آن استخوان ساختيم و استخوان را با گوشت پوشانديم و بعد انسان ديگرى بوجود آورديم. بنابراين خدايى كه بهترين آفريننده است مبارك است.(۱۴)

بعداً شما مى‏ميريد.(۱۵)

و روز قيامت زنده مى‏شويد.(۱۶)

بالاى سر شما هفت راه آفريديم و از مخلوقات خود غافل نيستيم.(۱۷)

و از آسمان باران را به اندازه پايين فرستاديم و آن را در زمين جا داديم، و ما مى‏توانيم آن را از بين ببريم.(۱۸)

و به‏وسيله آن باغ‏هاى خرما و انگور براى شما بوجود آورديم كه در آن ميوه‏هاى زيادى وجود دارد كه از آن مى‏خوريد.(۱۹)

و درخت زيتونى كه در كوه سينا مى‏رويد كه روغن دارد و خورشى براى خورندگان است.(۲۰)

و چهارپايان براى شما مايه عبرت هستند، از شيرى كه در شكم آن‏ها است به شما مى‏نوشانيم و منافع زيادى براى شما دارند و گوشت آن‏ها را مى‏خوريد.(۲۱)

و سوار آن و سوار كشتى مى‏شويد.(۲۲)

ما نوح را پيش قومش فرستاديم. او به قومش گفت: اى قوم من، خدا را بندگى كنيد، معبودى غير از او براى شما وجود ندارد، آيا از عذاب خدا پرهيز نمى‏كنيد؟(۲۳)

سران كافر قومش گفتند: نوح آدمى مثل شما است، مى‏خواهد بر شما سرورى كند، اگر خدا مى‏خواست (مردم را هدايت كند) فرشته‏هايى مى‏فرستاد، ما چنين چيزى در زمان اجداد خود نشنيده‏ايم.(۲۴)

اين آدمى است كه ديوانه شده، منتظر باشيد تا بميرد.(۲۵)

نوح گفت: خداوندا، مرا در مقابل انكار آن‏ها يارى كن.(۲۶)

ما به او وحى كرديم كه زير نظر و وحى ما كشتى را بساز. وقتى دستور ما صادر شد و آب از تنور فوران كرد، از هر نوع حيوان يك جفت و افراد خانواده‏ات را سوار كشتى كن، به غير از كسى‏كه قبلاً درباره او تصميم گرفته شده، و درباره افرادى كه ظلم مى‏كردند با من حرف نزن، چون آن‏ها غرق خواهند شد.(۲۷)

و وقتى تو و كسانى‏كه با تو هستند سوار كشتى شديد بگو: ستايش اختصاص به خدايى دارد كه ما را از قوم ظالم نجات داد.(۲۸)

و بگو: خدايا، مرا در جاى پربركتى پايين بياور، تو بهترين فرودآورنده‏اى.(۲۹)

در اين داستان عبرت‏هايى وجود دارد و ما مردم را امتحان مى‏كنيم.(۳۰)

بعد از آن‏ها افراد ديگرى بوجود آورديم.(۳۱)

و در بين آن‏ها پيغمبرى از خودشان فرستاديم كه به آن‏ها بگويدکه بندگى خدا را بكنيد، معبودى (كسى‏كه در مقابل او احساس و ابراز كوچكى كنيد و از دستورهايش بى‏چون و چرا پيروى كنيد) غير از او براى شما وجود ندارد. آيا خود را از خدا حفظ نمى‏كنيد؟(۳۲)

سران كافر قومش كه منكر آخرت بودند و در زندگى دنيا آن‏ها را به ناز و نعمت رسانده بوديم، گفتند: اين آدمى مثل شماست، از آنچه شما مى‏خوريد مى‏خورد و از آنچه مى‏نوشيد مى‏نوشد.(۳۳)

اگر از آدمى مثل خودتان اطاعت كنيد ضرر كرده‏ايد.(۳۴)

آيا به شما وعده مى‏دهد كه پس از اين‏كه مرديد و خاك و استخوان شديد، دوباره زنده مى‏شويد؟! (۳۵)

امكان وعده‏اى كه به شما داده مى‏شود بسيار كم است.(۳۶)

غير از اين زندگى دنيا چيزى نيست، مى‏ميريم و زنده مى‏شويم، و براى پس‏دادن حساب دوباره زنده نمى‏شويم.(۳۷)

او مردى است كه به خدا افترا مى‏زند و ما به او ايمان نداريم.(۳۸)

پيغمبر گفت: خدايا، مرا در مقابل انكارى كه مى‏كنند يارى كن.(۳۹)

خدا گفت: بزودى از كارشان پشيمان مى‏شوند.(۴۰)

پس به حق دچار رعد شدند و آن‏ها را مثل خاشاك كرديم. كسانى‏كه ظلم مى‏كنند از رحمت خدا دورند.(۴۱)

بعد از آن‏ها افراد ديگرى را بوجود آورديم.(۴۲)

هيچ امتى از مهلتى كه براى عذاب آن‏ها تعيين شده پيشى نمى‏گيرد و عقب نمى‏افتد.(۴۳)

بعد پيغمبران خود را پشت سر هم فرستاديم. هر وقت پيغمبرى پيش امتى آمد، منكر رسالت او شدند و بعضى از آن‏ها را دنبال بعضى ديگر نابود كرديم و آن‏ها را به صورت افسانه درآورديم. رحمت خدا از كسانى‏كه ايمان نمى‏آورند دور است.(۴۴)

بعد موسى و برادرش هارون را با آيات خودمان و دليل روشنى پيش فرعون و سران كشورش فرستاديم، ولى آن‏ها تكبر ورزيدند و گروهى برترى‏طلب بودند.(۴۵ و ۴۶)

گفتند: آيا به دو تا آدم مثل خودمان ايمان بياوريم؟! در صورتى كه قوم آن‏ها بنده ما هستند.(۴۷)

درنتيجه آن‏ها را به دروغگويى متهم كردند و از كسانى بودند كه هلاك شدند.(۴۸)

و به موسى كتاب داديم، شايد آن‏ها هدايت شوند.(۴۹)

و عيسى فرزند مريم و مادرش را نشانه‏اى از قدرت خود ساختيم و آن‏ها را بر تپه‏اى كه قرارگاه و آب روان داشت جا داديم.(۵۰)

اى پيغمبران، از خوردنى‏هاى پاك بخوريد و كار درست بكنيد. من از كارهايى كه مى‏كنيد باخبرم.(۵۱)

و اين امت شماست، يك امت و من خداوند شما هستم، لذا از نافرمانى من برحذر باشيد.(۵۲)

اما مردم دين خود را فرقه‏فرقه كردند و هر دسته‏اى به روشى كه دارند دلخوشند.(۵۳)

بگذار تا مدتى در غفلت خود بمانند.(۵۴)

آيا خيال مى‏كنند كه به‏وسيله مال و فرزندى كه به آن‏ها داده‏ايم مى‏خواهيم خيرى به آن‏ها برسانيم؟ اين‏طور نيست، آن‏ها توجه ندارند.(۵۵ و ۵۶)

كسانى‏كه از خوف خداوندشان هراسانند،(۵۷)

و به آيات خداوندشان ايمان دارند،(۵۸)

و براى خداوندشان شريكى نمى‏گيرند،(۵۹)

و از آنچه به آن‏ها داده شده (در راه خدا) مى‏دهند، و از اين‏كه پيش خدايشان برمى‏گردند قلباً مى‏ترسند،(۶۰)

كسانى هستند كه در كارهاى خير عجله دارند و در آن بر هم پيشى مى‏گيرند.(۶۱)

ما هر كس را فقط به اندازه تواناييش موظف مى‏كنيم و كتابى داريم كه به حق سخن مى‏گويد و به آن‏ها ظلمى نمى‏شود.(۶۲)

اين‏طور كه فكر مى‏كنند نيست، بلكه دل آن‏ها توجهى به اين حقيقت ندارد و كارهاى ديگرى غير از آن دارند كه آن كارها را انجام مى‏دهند.(۶۳)

وقتى كه افراد غرق در نعمت آن‏ها را دچار عذاب كنيم، آن وقت شيون مى‏كنند.(۶۴)

شيون نكنيد، از طرف ما به شما كمك نخواهد شد.(۶۵)

آيات من بر شما خوانده مى‏شد ولى شما اعراض كرده و به عقب برمى‏گشتيد.(۶۶)

و در مقابل آن تكبر داشتيد و شب‏ها افسانه‏سرايى و بدگويى مى‏كرديد.(۶۷)

آيا درباره اين سخنان فكر نمى‏كنيد؟ يا به‏خاطر اين است كه چيزى براى آن‏ها آمده كه براى پدران در گذشته آن‏ها نيامده بود؟(۶۸)

يا پيغمبرشان را نمى‏شناختند كه منكر او هستند؟(۶۹)

يا مى‏گويندکه ديوانه است؟ پيغمبر حقيقت را براى ايشان آورده، ولى بيشتر آن‏ها حقيقت را دوست ندارند.(۷۰)

اگر حق از دلخواه آن‏ها پيروى مى‏كرد، آسمان‏ها و زمين و تمام كسانى‏كه در آن هستند تباه مى‏شدند، ولى ما ذكر احوال خودشان را براى آن‏ها آورده‏ايم و آن‏ها از ذكر حال خودشان روگردانند.(۷۱)

يا از آن‏ها مزدى مى‏خواهى؟ مزد خداوندت بهتر است و او بهترين روزى‏دهنده است.(۷۲)

تو آن‏ها را به راه راست دعوت مى‏كنى.(۷۳)

و كسانى‏كه به آخرت ايمان ندارند از راه راست منحرف هستند.(۷۴)

اگر به آن‏ها رحم كنيم و ضرر را از آن‏ها دفع كنيم، در حالى‏كه سرگردانند، در طغيان خود اصرار مى‏كنند.(۷۵)

آن‏ها را دچار عذاب كرديم، ولى آن‏ها در مقابل خداوندشان سر فرود نياوردند و زارى نكردند،(۷۶)

تا وقتى كه درى از عذاب شديد را بر آن‏ها باز كرديم، آن وقت نااميد شدند.(۷۷)

اوست كه براى شما گوش و چشم و دل بوجود آورده، تشكرى كه مى‏كنيد كم است.(۷۸)

اوست كه شما را در زمين بوجود آورد و پيش او جمع‏آورى مى‏شويد.(۷۹)

اوست كه زنده مى‏كند و مى‏ميراند و رفتن و آمدن شب و روز به دست اوست، آيا نمى‏فهميد؟(۸۰)

آن‏ها مثل حرفى كه گذشتگان گفتند مى‏زنند.(۸۱)

گفتند: آيا وقتى ما مرديم و خاك و استخوان شديم، دوباره زنده مى‏شويم؟(۸۲)

قبلاً به ما و پدرانمان اين وعده داده شده، اين افسانه گذشتگان است.(۸۳)

بگو: اگر علمى داريد، بگوييد كه زمين و افرادى كه در آن هستند مال كيست؟(۸۴)

خواهند گفت: مال خداست. بگو: آيا متوجه نمى‏شويد؟(۸۵)

بگو: صاحب‏اختيار آسمان‏هاى هفتگانه و مالك عرش بزرگ چه كسى است؟(۸۶)

خواهند گفت: خداست. بگو: آيا از نافرمانى خدا نمى‏ترسيد؟(۸۷)

بگو: اگر مى‏دانيد بگوييد كه فرمانروايى همه چيز در دست چه كسى است، كه پناه مى‏دهد و به كسى در مقابل او پناه داده نمى‏شود؟(۸۸)

خواهند گفت: اين‏ها مال خداست. بگو: پس چطور جادو مى‏شويد؟(۸۹)

ما حق را براى آن‏ها آورديم و آن‏ها دروغ مى‏گويند.(۹۰)

خدا فرزندى نگرفته و خداى ديگرى با او نبوده، چون آن وقت هر خدايى مخلوقات خود را به سويى مى‏برد، و بعضى از آن‏ها بر بعضى برترى مى‏جستند. خدا از اين چيزهايى كه مى‏گويند پاک است.(۹۱)

خدا داناى غيب و آشكار است، بنابراين از چيزهايى كه شريك او مى‏سازند بالاتر است.(۹۲)

بگو: اى خداوند من، كاش عذابى كه به آن‏ها وعده داده مى‏شود، به من نشان مى‏دادى.(۹۳)

خداوندا، مرا جزو افرادى كه ظلم مى‏كنند قرار نده.(۹۴)

ما مى‏توانيم عذابى راكه به آن‏ها وعده داده شده در زمان تو عملى كنيم و به تو نشان دهيم.(۹۵)

بدى را با بهترين طرز جواب بده، ما چيزهايى را كه مى‏گويند بهتر مى‏دانيم.(۹۶)

بگو: خداوندا، از وسوسه شيطان‏ها به تو پناه مى‏برم.(۹۷)

و از اين‏كه سراغ من بيايند به تو پناه مى‏برم.(۹۸)

وقتى كه مرگ سراغ يكى از آن‏ها بيايد، مى‏گويد: خداوندا، مرا برگردان،(۹۹)

تا اعمال درستى راكه ترك كرده بودم انجام بدهم. نه، اين‏طور نيست، اين حرفى است كه او مى‏زند. پشت سر آن‏ها تا روز قيامت فاصله‏ايست.(۱۰۰)

وقتى در صور دميده شود، در آن روز هيچگونه خويشاوندى ميان آن‏ها وجود ندارد و از حال همديگر هم سؤال نمى‏كنند.(۱۰۱)

كسانى‏كه ميزانشان سنگين باشد، موفق و رستگار هستند.(۱۰۲)

و افرادى كه ميزانشان سبك باشد، اشخاصى هستند كه خودشان ضرر كرده‏اند و هميشه در جهنم خواهند بود.(۱۰۳)

آتش صورتشان را مى‏سوزاند و در آنجا صورتشان در هم است.(۱۰۴)

آيا شما نبوديد كه وقتى آيات من بر شما خوانده مى‏شد، مى‏گفتيدکه اين حرف‏ها دروغ است؟(۱۰۵)

مى‏گويند: خداوندا، بدبختى ما بر ما غلبه كرد و گمراه بوديم.(۱۰۶)

خداوندا، ما را از آن بيرون ببر، اگر اين‏كار را تكرار كرديم ستمكار هستيم.(۱۰۷)

خدا گويد: در آن گم شويد و با من حرف نزنيد.(۱۰۸)

عده‏اى از بندگان من مى‏گفتند: خداوندا، ايمان آورديم، ما را بيامرز و به ما رحم كن و تو بهترين رحم‏كننده هستى.(۱۰۹)

شما آن‏ها را مسخره مى‏كرديد و به آن‏ها مى‏خنديديد تا آنجا كه ياد مرا از خاطر شما بردند.(۱۱۰)

من امروز به‏خاطر صبرى كه كردند به آن‏ها پاداش دادم. آن‏ها موفق هستند.(۱۱۱)

خدا گفت: چند سال در زمين مانديد؟(۱۱۲)

گفتند: يك روز يا قسمتى از روز، از كسانى‏كه مى‏توانند آن را حساب كنند بپرس.(۱۱۳)

خدا گويد: فقط مقدار كمى مانديد، اگر واقعيت را مى‏دانستيد.(۱۱۴)

آيا خيال كرده‏ايد كه ما شما را بيهوده آفريده‏ايم؟ و پيش ما برگردانده نمى‏شويد؟(۱۱۵)

فرمانرواى حقيقى خداست که والا و بلندمرتبه است. معبودى (كسى‏كه انسان بنده و مطيع محض و بى‏چون و چراى دستورها و نظرهاى او باشد) غير از او كه صاحب عرش كريم است وجود ندارد.(۱۱۶)

كسى‏كه با خدا معبود ديگرى را بخواند هيچ دليلى براى اين كار خود ندارد. حساب او پيش خداوندش محفوظ است. مسلماً افراد بى‏ايمان رستگار نمى‏شوند.(۱۱۷)

بگو: خداوندا، مرا بيامرز و به من رحم كن. تو بهترين رحم‏كننده هستى.(۱۱۸)