سوره انفال (۸)

مدنى و شامل هفتاد و پنج آيه

به‏نام خداوند بخشنده مهربان


درباره انفال(غنايم جنگى) از تو سؤال مى‏كنند، بگو: انفال متعلق به خدا و رسول مى‏باشد. بنابراين از نافرمانى خدا بترسيد و كار خود را ميان خويش اصلاح كنيد و اگر افراد باايمانى هستيد از خدا و رسولش اطاعت كنيد.(۱)

افراد باايمان كسانى هستند كه وقتى صحبت از خدا شود، دلشان از ترس پر مى‏شود و وقتى آياتش بر آن‏ها خوانده شود، ايمانشان اضافه مى‏شود و بر خداوندشان توكل مى‏كنند.(۲)

افرادى هستند كه نماز را به پا مى‏دارند و از آنچه روزى آن‏ها كرده‏ايم انفاق مى‏كنند.(۳)

چنين افرادى مؤمنين واقعى هستند. درجات و آمرزش و روزى ارزشمندى پيش خداوندشان دارند.(۴)

همان‏طور كه خداوندت تو را به حق از خانه‏ات خارج ساخت، عده‏اى از افراد باايمان از اين كار خوششان نمى‏آمد.(۵)

درباره حق، بعد از اين‏كه مطلب روشن شد، با تو بگومگو مى‏كنند، مثل اين‏كه در حالى‏كه نگاه مى‏كنند آن‏ها را به طرف مرگ مى‏برند.(۶)

آن وقتى (را يادآورى كن) كه خدا يكى از دو طايفه را به شما وعده داد كه مال شما خواهد بود و شما مايل به طايفه‏اى بوديد كه بى‏سلاح و قدرت بود. خدا مى‏خواست كه حق را با سخنان خود ثابت كند و دنباله افراد بى‏ايمان را قطع نمايد.(۷)

براى اين‏كه حق را ثابت كند و باطل را از بين ببرد، اگر چه گناه‏كاران خوششان نيايد.(۸)

آن وقتى كه از خداوندتان كمك مى‏خواستيد و خدا دعاى شما را اجابت كرد و گفت: من شما را با هزار فرشته پشت سر هم كمك مى‏كنم.(۹)

خدا آن را فقط براى مژده‏دادن به شما و براى اين‏كه دلتان به‏وسيله آن آرامش پيدا كند قرار داد. پيروزى فقط به دست خدا است چون خدا قدرتمند و حكيم است.(۱۰)

آن وقتى كه براى امنيت خاطر شما، از طرف خودش چرت را بر شما عارض كرد و از آسمان آبى براى شما نازل كرد كه شما را به‏وسيله آن پاك كند و پليدى شيطان را از شما دفع و دل‏هاى شما را قوى و قدم‏ها را ثابت نمايد.(۱۱)

آن وقتى كه خداوندت به فرشتگان وحى كرد كه من با شما هستم، افراد باايمان را ثابت قدم كنيد. در دل افراد بى‏ايمان ترس مى‏اندازم، بنابراين گردن آن‏ها را بزنيد و انگشتشان را قطع كنيد.(۱۲)

اين‏كار به دليل اين است كه آن‏ها با خدا و رسولش مخالفت كردند، افرادى كه با خدا و رسولش مخالفت كنند بدانند كه مجازات خدا شديد است.(۱۳)

اين عذاب را بچشيد، عذاب آتش جهنم هم براى افراد بى‏ايمان وجود خواهد داشت.(۱۴)

اى افراد باايمان، وقتى (درجنگ) با عده زيادى از افراد بى‏ايمان روبرو شديد به آن‏ها پشت و فرار نكنيد.(۱۵)

كسى‏كه در آن روز به آن‏ها پشت كند دچار غضب خدا شده و جاى او جهنم است و جهنم بدجايى است. مگر اين‏كه براى حمله بعدى يا پيوستن به گروه ديگرى به آن‏ها پشت كند.(۱۶)

شما آن‏ها را نكشتيد بلكه خدا آن‏ها را كشت و تو تير نيانداختى بلكه خدا تير انداخت، براى اين‏كه خدا افراد باايمان را با امتحانى نيكو امتحان كند، چون خدا شنوا و دانا است.(۱۷)

خدا اين‏طور نقشه‏هاى افراد بى‏ايمان را سست و بى‏اثر مى‏كند.(۱۸)

اگر پيروزى را مى‏خواهيد براى شما آمد و اگر از دشمنى دست بكشيد براى شما بهتر است. اگر برگرديد ما هم برمى‏گرديم و زيادى عده شما ذره‏اى به دردتان نخواهد خورد. خدا با افراد باايمان است.(۱۹)

اى افراد باايمان، از خدا و رسولش اطاعت كنيد و در صورتى كه مى‏شنويد از او روگردان نشويد.(۲۰)

و مثل كسانى نباشيد كه گفتند: شنيديم، در حالى‏كه نمى‏شنوند و اطاعت نمى‏كنند.(۲۱)

بدترين جانداران پيش خدا كر و لال‏هايى هستند كه عقل خود را به كار نمى‏برند.(۲۲)

اگر خدا خيرى در آن‏ها سراغ داشت آن‏ها را شنوا مى‏كرد. اگر به آن‏ها شنوايى مى‏داد باز هم پشت مى‏كردند و اعراض مى‏نمودند.(۲۳)

اى افراد باايمان، وقتى خدا و رسول شما را به چيزى دعوت مى‏كنند كه شما را زنده مى‏نمايد، دعوتشان را اجابت كنيد و بدانيد كه خدا بين انسان و قلبش قرار مى‏گيرد و بدانيد كه پيش او جمع مى‏شويد.(۲۴)

و از فتنه‏اى كه تنها به ستمكاران شما نمى‏رسد بترسيد، و بدانيد كه مجازات خدا شديد است.(۲۵)

وقتى را يادآورى كنيد كه در زمين كم و ضعيف بوديد و مى‏ترسيديد كه مردم شما را بربايند (نابود كنند) و خدا به شما پناه داد و با كمك خودش شما را يارى كرد و خوردنى‏هاى پاك را روزى شما ساخت تا سپاسگزار باشيد.(۲۶)

اى افراد باايمان، به خدا و رسول خيانت نكنيد و در امانت‏هاى خود هم خيانت نكنيد، در حالى‏كه مى‏دانيد (كه اين كار گناه بزرگى است).(۲۷)

و بدانيد كه مال و فرزند شما وسيله امتحان شما هستند و بدانيد كه پاداش بزرگ پيش خدا است.(۲۸)

اى افراد باايمان، اگر از نافرمانى خدا بترسيد، خدا براى شما قدرت تشخيص حق و باطل را بوجود مى‏آورد و گناهان شما را از بين مى‏برد و شما را مى‏آمرزد و خدا صاحب فضل بزرگى است.(۲۹)

زمانى را يادآورى كن كه افراد بى‏ايمان براى تو نقشه مى‏كشيدند كه تو را حبس كنند يا بكشند يا از شهر بيرونت كنند. آن‏ها نقشه مى‏كشيدند و خدا نقشه‏اى داشت. خدا بهترين طراح است.(۳۰)

وقتى آيات ما براى آن‏ها خوانده شود مى‏گويند: شنيديم، اگر بخواهيم مثل اين را مى‏گوييم، اين‏ها فقط افسانه‏هاى گذشتگان است.(۳۱)

هنگامى كه گفتند: خداوندا، اگر اين پيام حق و از جانب تو است باران سنگى از آسمان بر ما ببار يا عذاب پردردى بر سر ما بياور.(۳۲)

خدا تا زمانى كه تو بين آن‏ها هستى و تا وقتى كه از خدا طلب آمرزش مى‏كنند آن‏ها را عذاب نمى‏كند.(۳۳)

چرا خدا آن‏ها را مجازات نكند در حالى‏كه مردم را از مسجدالحرام باز مى‏دارند؟ آن‏ها كه متولى مسجدالحرام نيستند. متوليان مسجدالحرام فقط افرادى باتقوى هستند (بايد باشند) ولى بيشتر آن‏ها اين را نمى‏دانند.(۳۴)

نماز آن‏ها در خانه كعبه جز سوت‏زدن و دست‏زدن نيست، بنابراين عذاب را به علت انكارى كه مى‏كرديد بچشيد.(۳۵)

افراد بى‏ايمان مالشان را خرج مى‏كنند تا مردم را از راه خدا باز دارند. آن‏ها مالشان را خرج مى‏كنند ولى حسرت به دلشان مى‏ماند و مغلوب مى‏شوند. افراد بى‏ايمان در جهنم جمع‏آورى مى‏شوند.(۳۶)

براى اين‏كه خدا ناپاك را از پاك جدا كند و ناپاكها را روى هم بگذارد و همه را متراكم كند و در جهنم قرار دهد. افراد بى‏ايمان زيانكارند.(۳۷)

به افراد بى‏ايمان بگو: اگر از كارهاى خود دست بردارند، سوابق آن‏ها آمرزيده مى‏شود. اگر باز كار خود را ادامه دهند، روش پيشينيان كه هلاكت است درباره آن‏ها اجرا خواهد شد.(۳۸)

با آن‏ها بجنگيد تا فتنه‏اى باقى نماند و قانون تماماً اختصاص به خدا داشته باشد. اگر از كار خود دست برداشتند، (بدانيد كه) خدا كارهايى را كه مى‏كنند مى‏بيند.(۳۹)

اگر قبول نكردند، بدانيد كه خدا مولا (و ياور) شماست. چه ياور و پشتيبان خوبى است.(۴۰)

اگر به خدا و آنچه ما روز جداشدن حق و باطل، در روزى كه دو سپاه به هم برخوردند (جنگ بدر)، بر بنده خودمان نازل كرديم ايمان داريد، بدانيد كه يك پنجم هر چيزى كه در جنگ به غنيمت گرفتيد اختصاص به خدا و رسول و خويشان و يتيمان و تهيدستان و در راه ماندگان دارد، خدا بر هر كارى قادر است.(۴۱)

وقتى را يادآورى كن كه شما در طرف نزديكتر (مدينه) بوديد و آن‏ها در طرف دورتر از مدينه و كاروان مكه پايين‏تر از شما بود. اگر قرار مى‏گذاشتيد در آن اختلاف پيدا مى‏كرديد. ولى خدا مى‏خواست كارى كه شدنى بود انجام شود، تا هلاك شدن آن‏ها از روى دليل و زنده‏ماندنشان از روى دليل باشد، چون خدا شنواى دانا است.(۴۲)

وقتى را يادآورى كن كه خدا عده آن‏ها را در خواب به تو كم نشان داد. اگر تعداد آن‏ها را به تو زياد نشان داده بود، در كار سست مى‏شديد و حتماً در مورد كارى كه صورت گرفت دچار اختلاف نظر مى‏شديد، ولى خدا شما را از اختلاف بركنار داشت، چون او به افكارى كه در سينه‏ها است دانا است.(۴۳)

و وقتى که در زمان برخوردتان، آن‏ها را در چشم شما كم نشان داد و شما را هم در چشم آن‏ها كم نشان داد تا خدا كارى را كه شدنى بود انجام دهد. بازگشت كارها به سوى خدا است.(۴۴)

اى افراد باايمان، وقتى با گروهى (از دشمنان) برخورد داشتيد، ثابت قدم باشيد و خدا را زياد ياد كنيد تا موفق شويد.(۴۵)

و از خدا و رسولش اطاعت كنيد و با هم كشمكش نداشته باشيد چون سست مى‏شويد و قدرتتان از بين مى‏رود. استقامت داشته باشيد. چون خدا با افراد بااستقامت است.(۴۶)

مثل كسانى نباشيد كه با سرمستى و خودنمايى از سرزمين خود بيرون رفتند تا مردم را از راه خدا بازدارند، در صورتى كه خدا به كارهايى كه مى‏كنند احاطه دارد.(۴۷)

و وقتى كه شيطان كارهاى آن‏ها را برايشان زينت داد و گفت: امروز هيچ دسته‏اى از مردم بر شما غلبه نمى‏كنند و من شما را پناه مى‏دهم. ولى وقتى دو سپاه به هم رسيدند عقب‏گرد كرد و گفت: من از شما بيزارم، من چيزى كه شما نمى‏بينيد مى‏بينم، من از خدا مى‏ترسم و مجازات خدا شديد است.(۴۸)

وقتى كه افراد منافق و كسانى‏كه در دلشان مرضى است گفتند كه دينشان اين‏ها را گول زده در صورتى كه هر كس بر خدا توكل كند، (بداند كه) خدا توانا و حكيم است.(۴۹)

كاش وقتى را كه فرشتگان جان افراد بى‏ايمان را مى‏گيرند ببينى، در حالى‏كه به صورت و پشت آن‏ها مى‏زنند به آن‏ها مى‏گويند: عذاب سوزان را بچشيد.(۵۰)

اين‏كار به علت كارهايى است كه مى‏كرديد، چون خدا به بندگانش ستم نمى‏كند.(۵۱)

اين‏ها مثل آل‏فرعون و افرادى كه قبل از آن‏ها بودند، منكر آيات خدا شدند. خدا هم به علت گناهانشان آن‏ها را دچار عذاب كرد، چون خدا نيرومند و مجازاتش شديد است.(۵۲)

اين حالت به علت اين است كه خدا نعمتى را كه به دسته‏اى داده تغيير نمى‏دهد تا موقعى كه آن‏ها رفتار خود را تغيير دهند و خدا شنونده دانا است.(۵۳)

اين‏ها مثل قوم فرعون و كسانى‏كه قبل از آن‏ها بودند، منكر آيات خداوندشان شدند. درنتيجه ما آن‏ها را به علت گناهانشان هلاك كرديم و قوم فرعون را غرق كرديم. همه آن‏ها ظالم بودند.(۵۴)

بدترين موجودات جاندار پيش خدا افراد بى‏ايمانى هستند كه ايمان نمى‏آورند.(۵۵)

افراد بى‏ايمانى كه با آن‏ها معاهده بستى، ولى آن‏ها هر دفعه پيمانشان را شكستند. آن‏ها پرهیزکار نيستند.(۵۶)

اگر در جنگ بر آن‏ها دست يافتى بر آن‏ها سخت بگير تا كسانى‏كه پشت سر آن‏ها هستند پراكنده شوند، شايد متوجه شوند.(۵۷)

اگر از خيانت قومى ترسى داشتى، تو هم معاهده را فسخ كن، چون خدا افراد خائن را دوست ندارد.(۵۸)

افراد بى‏ايمان خيال نكنند كه بر ما پيشى مى‏گيرند. آن‏ها ما را عاجز نمى‏كنند.(۵۹)

تا آنجا كه مى‏توانيد براى آن‏ها نيرو و اسبان ورزيده و اسب‏سوار (ارتش قوى) فراهم كنيد، تا به‏وسيله آن دشمنان خدا و دشمنان خودتان و افراد ديگرى كه شما آن‏ها را نمى‏شناسيد و خدا آن‏ها را مى‏شناسد، بترسانيد. در راه خدا هر چه خرج كنيد به طور كامل به شما برگردانده مى‏شود و به شما ظلمى نخواهد شد.(۶۰)

و اگر براى صلح حاضر شدند با آن‏ها صلح كن و به خدا توكل كن، چون او شنوا و دانا است.(۶۱)

اگر خواستند تو را فريب بدهند بدان كه خدا براى تو كافى است. خدا وجودى است كه تو را با يارى خود و به‏وسيله افراد باايمان تقويت كرد.(۶۲)

و دل‏هاى مؤمنان را به هم نزديك كرد. اگر تمام ثروتى كه در زمين است خرج مى‏كردى نمى‏توانستى دل‏هاى آن‏ها را به هم نزديك كنى ولى خدا بين آن‏ها الفت ايجاد كرد، چون او قدرتمند و حكيم است.(۶۳)

اى پيغمبر، خدا و افراد باايمانى كه از تو پيروى مى‏كنند براى تو كافى هستند.(۶۴)

اى پيغمبر، افراد باايمان را به جنگ تشويق كن. اگر از شما بيست نفر بااستقامت باشند بر دويست نفر غلبه مى‏كنند و اگر از شما صد نفر باشند بر هزار نفر از افراد بى‏ايمان غلبه مى‏كنند، چون آن‏ها افرادى هستند كه نمى‏فهمند.(۶۵)

حالا خدا به شما تخفيف داده و مى‏داند كه در شما ضعف وجود دارد، لذا اگر از شما صد نفر بااستقامت باشند بر دويست نفر غلبه مى‏كنند و اگر هزار نفر باشند، به اذن خدا بر دو هزار نفر غلبه مى‏كنند، خدا با افراد بااستقامت است.(۶۶)

سزاوار پيغمبر نيست كه اسيرانى داشته باشد تا در زمين زياد خونريزى بكند. شما مال دنيا را مى‏خواهيد در صورتى كه خدا آخرت را براى شما مى‏خواهد. خدا توانا و حكيم است.(۶۷)

اگر آنچه خدا قبلاً مقرر كرده نبود، حتماً در آنچه گرفتيد عذاب بزرگى به شما مى‏رسيد.(۶۸)

بنابراين از غنيمت‏هايى كه به دست آورديد بخوريد كه حلال و پاك است و از نافرمانى خدا بترسيد. مسلماً خدا آمرزنده مهربان است.(۶۹)

اى پيغمبر، به اسيرانى كه در دست شما هستند بگو: اگر خدا خيرى در دل شما بشناسد بهتر از آن چيزى كه از شما گرفته شده به شما مى‏دهد و شما را مى‏آمرزد. خدا آمرزنده مهربان است.(۷۰)

اگر بخواهند به تو خيانت كنند قبلاً نيز به خدا خيانت كرده‏اند. خدا شما را بر آن‏ها مسلط ساخته. خدا دانا و حكيم است.(۷۱)

افرادى كه ايمان آوردند و مهاجرت كردند و با مال و جانشان در راه خدا جهاد كردند و افرادى كه به مهاجرين جا دادند و به آن‏ها كمك كردند، بعضى از آن‏ها دوستدار و مددكار بعضى هستند. كسانى‏كه ايمان آوردند و مهاجرت نكردند، شما در مقابل آن‏ها تعهدى نداريد تا موقعى كه مهاجرت كنند ولى اگر در كار دين از شما كمك خواستند، وظيفه شماست كه به آن‏ها كمك كنيد مگر در مقابل گروهى كه بين شما و آن‏ها معاهده‏اى وجود دارد. خدا تمام كارهايى را كه مى‏كنيد مى‏بيند.(۷۲)

بعضى از افراد بى‏ايمان پشتيبان بعضى هستند. اگر اين دستورها را اجرا نكنيد فتنه و فساد بزرگى در زمين پيدا مى‏شود.(۷۳)

كسانى‏كه ايمان آوردند و مهاجرت كردند و در راه خدا جهاد كردند و كسانى‏كه به آن‏ها جا دادند و به آن‏ها كمك كردند مؤمن حقيقى هستند. آن‏ها آمرزش و روزى نيكويى دارند.(۷۴)

و كسانى‏كه بعداً ايمان آوردند و مهاجرت كردند و به اتفاق شما جهاد كردند، آن‏ها از شما هستند. و به حكم كتاب خدا خويشاوندان نسبت به يكديگر سزاوارترند. مسلماً خدا هر چيزى را به خوبى مى‏داند.(۷۵)